verhalen

Jo (89): "Ik heb twee kunstknieën, maar ik loop nog als een kievit!"

We zijn aanwezig bij de Rollatorloop in het Olympisch Stadion. Daar ontmoeten we Jo van 89. Ze heeft de 1000 meter gelopen en na felicitaties raakten we aan de praat over haar thuissituatie. We maakten nader kennis met Jo en haar lieve kat op de koffie bij haar thuis.

“Ik heb twee kunstknieën, maar ik loop nog als een kievit!”

Wat ontzettend knap dat je op die leeftijd nog 1000m met de rollator loopt! “Ja, ik heb twee kunstknieën, maar ik loop nog als een kievit!” Jo is samen met de buurvrouw met de bus gekomen en woont zelfstandig in Amsterdam. Ze is heel sociaal en maakt graag een praatje. Ze heeft 29 jaar een eigen winkel gehad en heeft achter de bar gestaan, dus ze houdt van gezelligheid. “Maar ’s avonds na 10 uur hoef je me niet meer te bellen hoor! En als je opneemt, hoef je geen mevrouw te zeggen, maar gewoon Jo.”

Jo op de Rollatorloop

"Mijn kleinkinderen zijn er voor me, maar ze gaan niet mijn huis schoonmaken."

Jo heeft haar kinderen en kleinkinderen in de buurt, als ze ze nodig heeft. “Als ik ziek ben, komen kleinkinderen langs en blijven ze slapen. Maar zij gaan niet mijn huis schoonmaken, ze hebben ook allemaal hun eigen leven. Ik hoef niet zo in de gaten gehouden te worden. Ik heb alarm om me nek.” Jo woonde eerst buiten de stad in een flat, maar haar kinderen vonden dat niets voor haar en hebben ervoor gezorgd dat ze weer een eigen woning in de stad had. “De buren noemen me tante Jo. Ze zijn allemaal op zichzelf, maar zeer behulpzaam. Toen ik van trap viel, hielpen ze me. Nee, ik heb veel aanloop van mensen die ik ken van de kerk, zij komen voor bakkie. En ik heb een hele lieve poes, die mag niet dood. Dat is mijn grote liefde. Grijpers en graaiers heb ik allemaal gehad en hoef ik niet meer.”
Ze is een echt buurtmens en maakt met iedereen die ze tegenkomt een praatje. “Ik kom overal nog!” Ook mensen die niet zo goed in hun vel zitten, helpt ze door preken te lezen en zingen. “Kop op, het is je tijd nog niet, god komt je vanzelf halen als je tijd is.“ En dan zingt ze: “Gaa niet alleen door het leven….er is zoveel te klagen er is zoveel geweest, er zoveel leed te dragen, ga niet alleen.”

"De hulp aan huis moet betrouwbaar zijn, te vriendelijk is ook niet goed."

Jo is op zoek naar een huishoudelijke hulp omdat haar huidige hulp een juridische opleiding heeft afgerond. Haar huidige hulp heeft ze gevonden via familie. “Dan weet je dat ze te vertrouwen is. We hebben lief en leed samen gedeeld. Het is erg verdrietig dat ze weggaat, maar ze moet ook door.” Het liefst heeft ze een vrouw van minimaal 40 die ze kan vertrouwen en die voor langere tijd blijft. “Anders blijf je aan de gang. Vertrouwen is belangrijk. Je kan er in het begin wel bij blijven, maar ik vertrouw wel op mijn mensenkennis. Te vriendelijk is ook niet goed.”

"Het mondje is mijn kracht, ook al hangt het met ijzer aan elkaar."

“Ik deed het liefst alles zelf in huis, maar dat kan niet meer. Mijn hand is al jaren verlamd, ik heb een stijve nek en pijn in mijn schouder. En ik heb nieuwe knieën. Geopereerd word je niet meer. Je bent een oud wijf, zeggen ze dan.” Toen ze voor het eerst de rollator ging ophalen had ze er vrede mee. “Dat kan me niets schelen en nooit iemand lacht me uit. Mijn geest en karakter blijven hetzelfde, maar mijn lichaam en geest passen niet bij elkaar. Het mondje is mijn kracht, ook al hangt het met ijzerdraadjes aan elkaar…Als het mijn tijd is dan ga ik!”

Jo kan het niet laten ons gesprek af te sluiten met: “Je bent van harte welkom, ik heb altijd koekjes in huis. Twee soorten, heb ik geleerd van mijn moeder.”


Reacties

Op de hoogte blijven?

Meld je hier aan en ontvang af en toe een e-mail met handige tips en advies over fijner langer thuiswonen. We versturen geen spam, houden je informatie prive en je kan je op elk moment weer afmelden.

Ontvang af en toe een handige update met tips en advies

Algemeen
Mantelzorg
Zorgprofessionals